'I am a train, I am a train.....I am a chooka chooka train... yeah!'

Woensdagmorgen om 9 uur waren Charles, Michael en ik trouw aanwezig op het station om ons te melden. Twee uur later kwamen de anderen en vervolgens hebben we nog tot ongeveer 14.00 gewacht voordat we in de trein zaten en dat we eindeliojk gingen rijden.
Charles en ik hadden twee slaapplaatsen in een vierpersoonscabine maar de andere persoon is nooit op komen dagen. Dus hadden we twee nachten het rijk alleen. Naast ons zat een Duits echtpaar dat zo'n vier jaar in Zambia werkte aan een project (we weten niet wat maar denken aan iets christelijks). De dame maakte bezwaar tegen het feit dat ze haar cabine moest delen omdat ze namelijk de hele cabine had afgehuurd. De extra gast was er dan ook in no-time uit.
Michael zat een paar deuren verder op ehn ook hij had het rijk bijna alleen. Naast ons zaten een Iers stel en een dame uit Canada.
Onze Australische vrienden zaten helaas in een ander rijtuig maar tegen borreltijd kwamen ze even gezellig bij ons buurten.
Alles was voorradig: een bar met bier en pinda's, een lounge met M.T.V. en een restaurant. De eerste avond hebben we in het restaurant gegegeten maar je kon ook het eten op je ' kamer' krijgen. Voor dat het borreltijd was hoorden we iemand gillen: 'olifanten'. Helaas hebben we ze gemist maar ondertussen zagen we wel zebra's, gnoes en giraffen. Prachtig om door zo'n groot natuurreservaat te rijden.
De trein was erg oud en schokkerig. Het leek alsof de laatste jaren weinig aan onderhoud was gedaan en een beetje olie was niet overbodig geweest. Het was een Chinese trein en alle ventilatoren hadden een communistisch embleem. De teksten op het toilet waren in het Chiness etc. De trein was ondanks dat het zo piepte en schommelde een aangenaam gebeuren.
De volgende ochtend werden we op tijd gewekt voor ontbijt op de kamer. Daarna de hele dag wat uit het raam gehangen, wat gelezen in de door de Gideon-club verstrekte Bijbels en wat buiten gelopen voor een stempel en visum.
Aan de grens met Zambia kwamen de heren en dames van de immigratie naar ons toe en na het betalen van het entreegeld, 25 Usd voor mij en 65 Usd voor Charles, konden we weer verder. 's Avonds met Micheal op de kamer gegeten en vroeg geslapen.
Vanmorgen vroeg aangekomen in Kaperi toen met de minibus naar Lusaka.

Sailors on a beach

Sailors on a beach
Originally uploaded by CharlesFred.

Time to go off on another long train journey. This one is supposed to last for two days and take us to Kapiri Mposhi in Zambia. We are already delayed by 20 hours, which meant an extra day in Dar Es Salaam.

A day well spent, mostly ijn and around the fish market, where the fishermen bring in their catch of tuna, kingfish, marlin, swordfish, sardines and sprats, lobsters, crabs and prawns, squid and octopus, from their wooden boats. The fish are washed in the sea then brought to shore in baskets, where they are sorted on the beach and then taken up to the market for auctioning off. Lobsters and giant prawns were going for Eur 8 a kilo... not bad!!!

The fish are mostly boughjt by women who carry them off in buckets carried on their heads and into buses to the various markets and restaurants etc around town and up country.

Behind the market there is a large area for drying the fish and also for frying the fish. There are little places to eat what are trhge freshest fish around.

I was accompanied by Jesus Jackson, a fishermen originally from Mozambique. He was thinking of wworking in Iraq as the money is good there and he didn't mind dying.... We had a few drinks by the harbour before parting in the early evening.

Had delicious prawns for dinner!

We get taken to the station soon two hours ahead of the re-scheduled departure time. Travelling first class, we should be in a 4 person sleeper. Michael is joining us too! We do not have visas for Zambia but we hope we can get them on the border. Should be lots of time for sleeping and reading and more sleeping. Also game watching as we go through a nature rese4rve on the way.

"Een dagje extra in Dar es Salaam'

Off to the big tree
Originally uploaded by CharlesFred.

En wij maar denken dat de treinen in Nederland zoveel last van vertraging hebben...Wij zouden vanmiddag om 16.00 met de trein richting Zambia maar onze vriend en reisgenoot Michael hoorde vanmorgen dat we pas morgenvroeg om 10.30 vertrekken. Dus een dagje extra in stad.
Vanmorgen geprobeerd een visum te krijgen maar de aardige dame van de receptie vertelde ons dat het vandaag geen 'visumday' was. Woensdag en vrijdag weer. Ja en aan de grens moesten we dat maar gewoon uitleggen en dan zou alleswel goedkomen. Ze vertelde dat Europeanen Usd 25 moeten betalen en Britten Usd 65. De reden was simpel: 'its a bigger country' .
Nou ja de dag verder maar wat gevuld met zaken als (reis)boeken terug sturen naar Nederland, geld wisselen, hapje eten etc. Kortom eigenlijk een verloren dag maar goed die mogen er ook zijn.
Vanavond gezellig met Michael een hapje eten en dan morgenvroeg maar weer proberen. Wel vreemd dat hij hetzelfde stoelnummer heeft...oeps nou ja dat zien we morgen wel weer.

Fred by rocks

Fred by rocks
Originally uploaded by CharlesFred.

Enjoying a Sunday afernoon stroll along the beach... I wonder why it felt like being on an English summer holiday? (Clue... look at teh colour of the sky!)

Rain teeming down in Stone Town

Rain teeming down in Stone Town
Originally uploaded by CharlesFred.

Well, yes it has rained quite a lot the last couple of days.. and in no tyime the narroiw streets turn into rivers.. great fun to watch... and with it being warm as well.. it is even a nice feeling to get one's shoes and socks totally immersed and wet!

Had a great and fast ferry journey back from the island, over deep blue sea, under the setting sun... a great way to end what turned out to be an all-too-short time inn Zanzibar.

The people, the countryside, the history, the beaches and the relaxed atmosphere were great..... would thoroughly recoomend a visit here!

The Richard Limo story (updated)

Ricahrd and Charles
Originally uploaded by CharlesFred.

The one on the left... dark face, white T shirt is a very nasty cheat.

This is the one who told us in Djibouti that he was Richard Limo, the ex-world record holder for the 5,000 metres. As readers in Dutch will know, we bumped into him in Dar Es Salaam last week in his new guise as a Maasai dancer, living in Germany with a business interest in Christmas trees and connections to the Christian Church.

The sad news is that we can confirm that he has swindled a local shopkeeper (J) of almost USD 1,000 (of his wife's money) and has done a runner. J seems quite philosophical about what has happened. We just think that it is a pity that we did not arrive here one day earlier, but are glad that we played a part in minimising his losses.

'Het verhaal van de mus En De Mol'

1930's Flats
Originally uploaded by CharlesFred.

Moeten we cynisch worden of moeten we als een gek op zoek naar het rouwregister van de mus... het was toch een mus of toch een nog zeldzamer vogeltje? Ik hoop toch wel dat er een stille tocht voor het beestje georganiseerd is... en wat zegt Bea hier wel niet van? Haar vader was tenminste nog een groot beschermer van allerlei diersoorten (met name die elefant) en winkelpersoneel met losse handjes.
Men zal denken: lezen ze daar de Telegraaf? Nee we kregen deze info over D.Day (was toch altijd in juni?) via de website van de BBC. Jammer van het wereldrecord dominostenen maar we hebben wel weer de wereldpers gehaald!
Ondertussen zijn wij in Tanzania en hebben een kleine week op Zanzibar door gebracht. Woensdag en donderdag in Stonetown met haar prachtige Arabische/Indische gebouwen en vrijdag naar het strand in het noorden om 's avond naar een 'fullmoon party' te gaan. Terwijl in Nederland vogelgekte heerste waren wij 'maanziek' aan het dansen op het strand met zo'n 300 toeristen en locals. Echt een leuke avond met acrobatiek en veel gedans. We hadden een stel leuke mensen om ons heen. De meiden uit Leiden, Danielle en Karin en het pas getrouwde stel uit Australie, Liam en Sarah. Daarnaast nog een aantal UN-babes. Tot drie 's nachts gedanst en in bed nog tot een uur of vijf liggen luisteren naar de muziek.
Zaterdag was natuurlijk een slome dag maar dan mag ook weleens een keertje. Voornamelijk aan het strand gelegen en wat gelezen.
Zondagmorgen was de terugreis en helaas begon het te regenen en het heeft de hele dag gegoten. Tussen de buien door een lange wandeling door de achterbuurten van Stonetown gemaakt. Bijlmerachtige flats, gebouwd in de goede oude socialistische tijden. Kleurloos en grauw en allemaal voorzien van veel tralies en hekwerk. Maar goed dat moet men ook gezien hebben.
Vandaag weer terug naar Dar es Salaam. De boottocht was wat ruw en tal van kotsende mensen om ons heen. Met name de terugweg is erger dan de heenweg, wat betreft de ruwheid van de zee.
Morgenmiddag gaan we met de trein naar Zambia. De tickets hebben we al alleen moeten we morgenvroeg echt een visum weten te scoren anders hebben we een probleem. Dus morgen lekker vroeg op om op tijd bij de ambassade te zijn. Of dat allemaal lukt... dan bericht ik morgen welweer.

Kendwa Rocks beach

Kendwa Rocks beach
Originally uploaded by CharlesFred.

This is where we spent most of the last few days... relaxing on or near this beautiful long and white sandy beach on the north of the island.

Yesterday was spent recocvering from the full moon beach patry, which continued for quite a few hours after we left at 3, loud enough to reach our bungalow and keep us awake the whole night.

I went out for a snorkel, in what was not the best reef in the world, but always nice to see colourful fish and bright coral. A pity there were so many pink jellyfish in the water. Very pretty but not very nice when they brush past your face and shoulders.

I was back in time to see most of the 2-3 Wigan-Arsenal game at the Bikini Bar, which ended abruptly with a typical power cut!

Tiem for a walk up the beach past the Maasia art shops to the fabulous holiday complex, La Geem a del Este, built with mafia millions for the Berlusconi babes!

We had dinner next door with Liam and Sarah, the honeymoon couple from Melbourne who we had met on the spice tour, joining them just as Sarah was about to beat Liam in a game of Snakes and Ladders.

'Pittige verhalen'

Mace and nutmeg
Originally uploaded by CharlesFred.

Als je op Zanzibar verblijft dan is eigenlijk een 'spice tour' verplichte kost. Gisteren hadden we via ons hotel zo'n reis geboekt. Vanmorgen om 9 uur werden we afgehaald en met een groep van zo'n 15 mensen reden wrichting de plantage. Maar voordat we daar aankwamen, moesten we nog bij een 'resort' langs om 12 Spanjaarden op te pikken. Dat hadden we niet verwacht... en zij ook. De Spaanse club was een beetje uitgegaan van een 'all exclusive Spaniard trip' en het liefst in het Spaans.
Wij waren uitgegaan van een beetje meer ruimte en lucht in onze bus... maar verder geen probleem.
De plantage die we gingen bezoeken, is staatseigendom. Tanzania heeft een tijdlang het socialisme omhelst en dit zijn nog wat overblijfselen van de goede oude tijden. Onze gids, Abdullah was een meester in het uitleggen van de specerijen en kruiden. De eerste plant was de turmeric wortel (geelwortel) en via de gember (gezien als antistimulans voor sex en een goed midel tegen zeeziekte) gingen we naar de peperplant. Bij alle planten kregen een uitleg en vertelde de gids iets over de herkomst en hoe het groeide. De papaya bijvoorbeeld heeft een vrouwelijke plant (die vrucht draagt) en een mannelijke plant die eigenlijk niets doet maar van belang is voor de bestuiving. De sap van de papaya wordt gebruikt om de naalden van de zeeegel uit je huid te krijgen. Zo leerden we dat de thee gezet van kruidnagelen erg lakserend is en in een keer je maag leegmaakt. Voor de rest is de kruidagel natuurlijk een goed middel bij kiespijn. Van de citroengras wordt o.a. olie gemaakt die weer tegen muggen werkt maar de olie is zo sterk dat het je huid kan verbranden dus moet je het weer mengen met kokoslolie.
De bloesem van de kaneelboom wordt weer gebruikt voor het zetten van thee wat weer goed voor je maag is. Het mooiste vond ik de nootmuskaat. De noot zit verpakt in een vrucht dat zo groot is als een abrikoos. Als het openspat dan heb je twee dingen: de nootmuskaatnoot en erom heen een rode vlies die als het gedroogd is foelie heet en weer gebruikt wordt voor het koken. In de 17de eeuw bracht de nootmuskaatnoot haar gewicht in goud op.
Voor kleurstoffen kregen we een vrucht te zien die kleine rode pitjes heeft. De stof wordt gebruikt voor het kleuren van voedsel en heet 'tandoori' . Daarnaast natuurlijk de al genoemde 'turmeric' .
Naast tal van specerijen worden er op de plantage ook tal van vruchten verbouwd. Langs de weg staan tal van bananebomen, kokospalmen en bomen met 'jackfruit' . Deze vruchten worden ongeveer 15 kilo zwaar en de buitenkant is erg ruw en pukkelig. De smaak is een combi van banaan en ananas. Daarnaast zijn er papayas, mangos, starfruits, koffie en cacaobonen. Dat is een rare plant. Het is een grote vrucht met in het midden de bonen die gedroogd, geroosterd en vermalen worden en dan heb je cacao. Maar het vruchtvlees om de bonen zelf is erg lekker en smaakt naar lychees.
Later liet Abdullah ons nog een broodplant zien met een grote vrucht waar men meel van kan maken en weer brood van kan bakken.
Na de lunch zijn we naar een verstopplaats voor slaven geweest. De handel, die door de Britten al in 1807 verboden was, bleef erg winstgevend en ging dus ook gewoon door. Zanzibar speelde daar een grote rol in. Om de slaven te verstoppen, bouwde men een soort van bunkerachtige gebouwen waar zo'n 50 tot 100 slaven in werden gestouwd; ze moesten wachten tot dat ze per schip vervoerd werden naar Amerika. De slaven waren veelal gevangen genomen in andere delen van Afrika en moesten geketend lopen Dar es Salaam om vervolgens per schip naar Zanzibar gebracht te worden. De sultan van Zanzibar verdiende hier goudgeld mee. Deze handel is tot ongeveer 1907 in stand gebleven.
Na de specerijen en slaven was het tijd voor een frisse duik. Het strand was prachtig en het water ook. Helaas waren er vrijveel kwallen en we waren dan ook allemaal weer snel aan wal.
Kortom een geweldige dag gehad. We hebben die wij in de keuken ehbben, gezien, geproefd en geroken. Daarnaast hebben we een heerlijke en kruiderige lunch gehad. Goed om ook de geschiedenis van de slavernij te zien en laten wij vooral niet vergeten welk aandeel Nederland hier in gehad heeft. En het zwemmen was een leuk extraatje.

Spice boys

Turmeric
Originally uploaded by CharlesFred.

It was Fred's day out... to the spice plantations of the Spice Island. Its a very slow internet today and I have been trying to put on some photos (of this beautiful island), so it'll be a short blog from me... a longer one from Fred (albeit in Dutch).

We were shown turmeric, lemon grass, ginger, tandoori, pepper, cloves, cardamom and cinnamon as well as jack fruit, cocao beans, graprefuit, bread fruit, cotton fruit, papaya and mangoes, while children came around us and made us watches, rings, flower baskets, ties, little animals out of leaves. Beautiful.

After the spices we visited a slave chamber and learned about the lucrative slave trade, had a delicious spicey lunch and spent an hour or so on the beach.... a bit afraid of the water due to the many jellyfish.

A great day though.

And funnily enough, who should we bump into last night but Michael from Amman, Gondar, Simien Mountains and Axum. He arrived here yesterday as well!

Island life

Zanzibar, spice island, island of Arab traders and slave drivers, birthplace of Freddie Mercury. Influences of Omani Arabs, the British and Portugese on the local African coastal culture. It was alos number one island on a BBC programme of top islands in the world.

We took the fast ferry from Dar at 7.30 this morning and arrived about two hours later, after a few showers to keep us a bit cool on the deck. We had met up with Karin and Danielle, from, Leiden at our hotel who were also on their way to the isalnd and had a nice chat with them about their climb up Kilimanjaro, amongst other things, whilst we passed a strait full with boats and ships, from dug-out canoes to proud dhows to colourful fishiong boats to large container ships. It was good to be back on the water and by the sea, after a brief glimpse in Berbera last week.

Arriving on the island, it was bustle bustle everywhere, with people leaping off, us being met by the chap from our hotel, a container full of alcohol being unloaded, despite this being an Islamic island, it is above all a trading post! We had to get through customs, so another exotic stamp in our passports and from their it was a short walk to our Narrow Street Hotel. We had seen photos of it at the Jambo Inn in Dar Es Salaam, but they did not do justice to the place..... an old building in a narrow street, with beautiful beds in beautiful bedrooms, lots of old carved wood and colourful 1930's tiles. Already we felt good.

The girls were going up north later, so we joined them for a quick recce around town before they were picked up. It was great! Every bit as exotic as we could have imagined, narrow streets, small shops with carved doors, with tailors, shoe-makers, barbers, sweet shops, fruit shops and so on inside. Every now and then a mosque or an old Arab trading house.

And as Fred had mentioned on his blog yesterday, everywhere the friendly greeting of Jambo! Habari? (Hello, How are you?). People everywhere very relaxed.... you could tell we were on an island.. that laid back atmosphere, the coconuts for sale on the bicycles... just great!

We both had a short snooze around lunchtime before I went out to walk around by myself andf take some photos (cannot download them here, unfortunately). Chatted to quite a few people along the way and for sure the ugly world of politics reared its head, as I was told over and over again, the the ruling party had AGAIN STOLEN an election from the Opposition. (These elections took place a couple of weeks ago and led to some unrest, which here too has caused tourist numbers to fall).

Stone Town is a lovely place for walking around, every corner holding a surprise, either an historical monument, a painted wooden balcony, a large old baobab tree, a street market, a fish market, a Maasai market, expensive hotels in beautiful authentic style, a run-down cafe, an 'art' market, views out to see, a dhow coming in, young boys diving into the clear water, or playing football, old men sitting outside a mosque, children sitting cross-legged at the madrassa, an old fort, internet cafes and so on..... all very colourful and wonderfully exotic. Exactly like a tropical island should be.

Fred and I had a delicious dinner on the beach just after sunset and talked about how long we want to stay here. At the moment we are supposed to go to Dar on Monday to catch the train to Zambia on the Tuesday, but I am thinking we might move things up three days to catch the express train on Friday. This should give us more time to relax here and see more of the island. Tomorrow, we go on a spice tour and on Friday to a beach up in the north. Prices are low because there are so few tourists and it is just a great place to be!

'In Luilekkerland'

Vanmorgen zijn we met de snelboot naar Zanzibar gevaren. De zee was ruiger dan ik verwacht had en het regende bij vertrek. In het hotel waren we de medepassagiers van ons hotel tegen gekomen. Danielle en Karin uit Leiden en Serge en Ijtje uit? Omdat het ontbijtgebeuren altijd wat tijd vergt (ze zetten hier de Nescafe per kopje!) waren de meeste met lege magen vertrokken of hadden hun ontbijt in een minuut weggewerkt. De reis gng redelijk voorspoedig en op het eiland werden we opgewacht door iemand van het hotel. Na de gebruikelijk immigratietaferelen en bagagecontrole zijn we naar ons hotel gelopen. Het hotel heet 'Narrowstreet Hotel' en is inderdaad in een piepklein straatje. De kamers zijn fantastisch. We hebben een familiekamer met infeite twee kamers beide voorzien van prachtige houten bedden en lokale meubels. Zowel het bed als de meubels zijn versierd met kleurige tegeltjes en houtsnijwerk.
Eerst eeen paar uur rondgelopen om even het sfeertje te proeven. Daarna even de zon vermeden en uitgerust om vervolgens weer de hoofdstad Stonetown in te gaan.
Zanzibar is inderdaad een stad uit 1001 Nacht. Het eiland ademt een sprookjessfeer uit. De meeste gebouwen en architectuur doen Arabisch aan. Geen wonder want to 1964 was het gebied de hoofdstad van het Arabische sultanaat in Oost Afrika. De rijkdom van het eiland komt van slaven, specerijen en ivoor. Honderduizenden slaven zijn via dit eiland verhandeld.
Het eten is erg Indiaas. En als eiland is er natuurlijk veel vis te verkrijgen. Hoewel het eiland bevolkt wordt door voornamelijk moslims, is alcohol geen probleem.
Wat betreft de politiek daar is het laatste woord nog niet overgezegd. De verkiezingen een paar weken geleden zijn uitgelopen op rellen. De eigenaar van ons hotel vertelde dat er niets gebeurd was. Iemand anders vertelde ons dat er tientallen doden te betreuren waren. De oppositie heeft de verkiezingen gewonnen maar de regerende partij heeft de uitslag gewoon naast zich neergelegd. Afrikaanse leiders kunnen schijnbaar moeilijk afstand doen van hun eenmaal verworven positie.
Morgen gaan we een 'Spice tour' maken. De toer gaat langs allerlei landbouwbedrijven waar tal van specerijen verbouwd worden. Onderweg komen we door gebieden die berucht zijn geworden in de tijd van de slavernij.
Maar deze pittige verhalen houden jullie nog te goed.

Jambo! Habari?

Bike in Dar
Originally uploaded by CharlesFred.

Met deze vriendelijk groet...Goedendag .. hoe gaat het? wordt je dagelijks begroet. Het is hier brutaal om direct een vraag te stellen of een opmerking te maken. Eerst begroeten en vragen hoe het gaat en dan pas je zakelijke vraag of opmerking maken.
Gisteren zijn we aangekomen in Dar es Salaam. De hoofdstad van Tanzania oogt veel rijker dan bijvoorbeeld de steden in Ethiopie. De winkels liggen vol met allerlei spullen, er zijn weinig bedelaars en de meeste kinderen lopen in schooluniform d.w.z. dat ze dus naar school gaan. De mensen zien er verder gezond uit. Het land is grotendeels islamitisch maar je ziet hier ook kerken en tempels voor Boeddhisten. De winkels lijken voornamelijk in handen te zijn van mensen afkomstig uit India.
Het land was tot 1918 een kolonie van Duitsland en is na de Eerste Wereldoorlog overgegaan in Britse handen. In begin jaren 60 is het onafhankelijk geworden. In de stad zie je veel gebouwen uit de jaren dertig en jaren vijftig. Veelal gebouwd door kapitaalkrachtige Indiers.
Vandaag hebben we voornamlijk onze tijd besteed aan het wisselen van geld. Daar er een stroomstoring was, konden we niet wisselen omdat men een kopie van de paspoorten, aankoopnota etc verlangde. Maar gelukkig een aantal uren later hadden we ons geld en konden we onze tocht naar Zanzibar regelen.
Voor de rest van de dag hebben we wat rondgelopen en genoten van het stadsleven. Vanmiddag zijn we naar het nationale museum geweest. Op dat moment waren er ook zo'n drietal scholen dus lekker druk en gezellig. Na het museum hebben we een soort van CKV kunstmiddag bezocht. Het gebeuren was buiten in de tuin van het museum en werd gesponserd door 'Kiwi'... een bekend schoenpoetsmerk. Net zoals bij ons op school konden kinderen een performance doen of iets beeldends. We hebben alleen maar het beeldend materiaal gezien omdat de voorstellingen pas later gehouden werden. Subsidies en sponseringen van het bedrijfsleven is hier niet vreemd. Zo zagen we een grote Pepsi reclamebord aan de ingang van een lagere school met keurig de naam van de school eronder. Misschien iets voor het Rijnlands?
Laat in de middag onze trips geregeld. We gaan morgen naar Zanzibar en komen maandag terug in Dar es Salaam om vervolgens dinsdag de trein naar Zambia te nemen. De trein doet er twee dagen over... jippie!
Ik wil nog even terug komen op het verhaal rondom Richard Limo. Voor de trouwe lezers onder ons, die weten dat we deze jonge hardloper in Djibouti hebben leren kennen. Hij vertelde zijn verhaal en vooral het verhaal van het niet kunnen regelen van zijn geldzaken. Gisteren kwam ik hem tegen in de straten van Dar es Salaam. Na de begroeting nam hij me mee naar een winkel waar we wat hebben staan te kletsen met de eigenaar en een cola gedronken hebben. Opzich neits aan de hand... maar eerder had hij ons verteld dat hij een belangrijke hardloopwedstrijd had in oktober in Engeland. Maar goed. Vanmorgen liepen Charles en ik langs de winkel en ik dacht kom ik ga even de vriendelijke winkelier gedag zeggen. We stonden wat te kletsen en ik zei ' kent U Richard Limo al lang? Hij wist niet waar ik het over had. Ik legde uit dat dat die meneer was met wie ik gisteren bij hem was. Opeens begon er iets in hem los te komen. De twee jongens aan de toonbank werden weggestuurd en hij vertelde mij dat hij Richard zo'n 1000 USD had geleend voor het doen van zaken. Toen hij verder wilde praten kwam Richard de winkel in dus hij begon opeens een ander verhaal. Wij zijn toen maar weggegaan met een smoesje over geld wisselen.
Vanmiddag ben ik terug gegaan en heb ik hem uitgelegd dat wij enorme twijfels hebbben over het verhaal van Richard Limo. Zeker ook omdat de foto's op het internet van de echte Richard niet lijken op de persoon die wij ontmoet hebben. Hij baalde een beetje van eht verhaal omdat hij ondertussen het geld al uitgeleend had. we hebben hem uitgelegd dat we het niet zeker wisten maar dat we het verhaal wel heel erg onwaarschijnlijk vinden. Hij bedankte ons voor de informatie en vertelde dat hij zich nu ging bezinnen hoe hij het geld terug kan krijgen. We hopen dat wij er totaal naast zitten maar ik ben bang van niet...