Looking for country 100

This blog has been viewed in 99 countries this month, according to ShinyStat, the (excellent) Italian company which keeps track of visitors to this site. One of its countries is 'Others', which has visited 22 times, these are probably the tiny states in Polynesia or somewhere. This map-making software would have us believe that these 99 countries are just 43% of all the countries in existence, which means that there must be very many of those 'little'countries around.

We seem to have a very good reach, although not so much in Africa or Central Asia. I am surprised not to have had any visitors from Ethiopia or Eritrea, especially given the fact that we have discussed Ethiopia's involvement in Somalia many times and described our journey in Eritrea. Maybe the government censors are at work, these two governments being well known for being very/extremely repressive.

So, in order for us to get the hundred up this month, we need a visitor from Ethiopia, Zambia, Namibia, Botswana as places we have been, or maybe Paraguay which I visited in 2004. Or indeed, any of the other places where we have not been like Nicaragua, Greenland, Kazakhstan, Pakistan, Mongolia, Laos, Papua and New Guinea, Algeria, Tunisia or Libya or any one of the other hundred or more countries

Moving on, from Zambia, Namibia, Botswana and back to Namibia

Iguazu Falls - Argentinian side
Originally uploaded by CharlesFred.

This is a picture of the Iguazu Falls in Argentina - hoping to add one in a miunute of Victoria Falls on a rainy day. We went to the Victoria Falls on Saturday where it rained more than there was water coming over the Falls.

We have had quite a few adventures since including joining a convoy of three pink buses, full of Swedes, listening to Dancing Queen and getting stuck in the wet sand of the Caprivi Strip, joining up with Stefan and Sissie from Germany who rescued us from the mud, meeting up with Nigel and Tuomo at the Shakawe (non-)Fishing Lodge, seeing bushmen paintings at Tsodilo Hills and making it over to Tsumeb, a very strange place where provincial Germany meets Africa.

No internet and now no possibility of uploading phtos, we are negotiating with Janny, a local Namibian to take us to Kaokoland in northwest Namibia for the next few days.

Still alive and kicking... and wishing everyone, belatedly, een gezellige Sinterklaas.

Non-stop ecstatic gospel music

Burchells' Zebra with foal
Originally uploaded by CharlesFred.

We have come down to Livingstone, named after Dr David Livingstone, the fearless anti-slavery campaigner and explorer. Just down the road there are the wonderful Victori Falls whichw e go to visit tomorrow.

It was a quick five hour bus ride down here in the rain this morning, accompanies by non-stop ecstatic gospel music.... great!!!! The Road of the Lord is Holy, Praise the feet of the Lord!

Further, we have heard from my friend Nigel, from Cape Town and he is going to be near the Okavango Delta in a day or two and we hope to join him for a few days, in his landie landrover.

The townships of Lusaka

Mother and son
Originally uploaded by CharlesFred.

Yesterday, we spent the day with Benson, who had offered to show us around the townships of Lusaka. Similar but quite different to our visit to Kawaza village. Poverty always looks worse in cities than it does in the countryside and this was no exception.

The weather did not help, being cool and grey after a day's rain the day before which left many of the unmade roads into muddy ponds, as we walked around the markets of Soweto.

Soon we stopped off at another traditional healer, this one doing a brisk trade in African viagra and doing without the help of the Holy Spirit.

Then we were off to visit a local community school, set up and funded by local residents. It was little more than a leaking shed with a few very basic benches placed inside on which sat the young children, many of whom were orphans. It was a much pooer sight than the school in Kawaza, but a good initiative anyway. You just wonder why the governemnt would not help fund such a place as even a small amount of money wopuld seem to be able to do a lot of good.

After this, we visited a family, where Benson was due to bring a new pair of shoes, a satchel, some books and pens, all provided by a private benefactor to a young orphan who was being looked after by his grandparents. He looked quite stunned at what was being given to him, the poor chap.

The neighbouring area was a shanty town, built next to what seemed luike the community rubbish tip, with a disgusting smell and a tremendous potential for harbouring all sorts of diseases. Why could this area not be cleaned up and waste disposal facilities provided? Where is the governement? The local council? Shocking.

The government now has a pile of money on its hands as it no longer needs to pay interest on the massive loans taken out by the country under previous leaders as the loans have been forgiven. There is supposed to be a committee looking at what will now happen to the money which used to be spent on interest payments. One really hopes it will find a use in combatting poverty and disease and improving education, but nothing ahs been provided so far, apparently.

We would have liked to have asked some MP's, as we went to visit the House of Parliament. Unfortunately, they had adjourned for their December recess the day before... and so the place was empty and being tidied up.

A very impressive debating shamber, modelled on that at Westminster, with two massive ivory tusks and beautiful stuffed lion and leopard in front of the Speaker's Chair. The lady who showed us around was very helpful but we did not feel it was polite top ask too many searching questions about the current political situation.

The big issue at the monment is constitutional change and a reduction in the power of the President (much like in Kenya, where they were thinking of going the other way). Of course the President seems to be doing his best to 'persuade' MP's not to pursue such changes, by giving them pay rises and promises of money to be spent in constituencies.

'Druppel op een gloeiende plaat??'

Township orphan
Originally uploaded by CharlesFred.

Nog steeds in Zambia. Schijnbaar niet weg te slaan uit dit land. Ondertussen wordt het bijna onmogelijk duur. De nationale munt, kwacha is als een gek aan het stijgen. Wat is er aan de hand? In september was 1 usd = 5.000 kwachas, nu in november/december is 1 usd = 3.200. Een van de redenen is de sanering van de schulden van Zambia. Op de G8 meeting is immers besloten om een aantal arme landen hun schulden kwijt te schelden; Zambia is er een van. Daarnaast is er sprake van een stijging van de internationale koperprijs i.v.m. de grotte vraag vanuit China. Zambia is een grote koperproducent. De lokale bevolking heeft er op dit moment nog weinig baat bij. De prijzen, met name van benzine, zijn nog steeds erg hoog. Voor ons toeristen is het een ramp, de prijzen veranderen per dag en het is steeds moeilijker om geld te wisselen.
Maar goed vandaag een goede dag gehad. Gisteren waren we in onze backpackershotel Benson tegen gekomen. Benson is een soort van gids en probeert zo wat geld te sparen voor zijn accountantopleiding. We hadden met hem afgesproken om een zogenaamde 'township tour' te doen. Hij zou ons Lusaka van een andere kant laten zien.
Vanmorgen om 8.30 zijn we gestart. Allereerst richting de markt gelopen. Daar het regenseizoen is, was de weg een bijna onbegaanbare, stinkende modderpoel. Links en rechts zaten mensen met hun stalletjes allerlei producten te verkopen. Om de haveklap moest je wachten op een auto anders was je in no time zelf een modderpoel.
Na de onoverdekte markt zijn we de markthallen ingelopen. Daar werden vooral kleding, huishoudelijke artikelen en kruiden verkocht. Na een snelle blik zijn we met de minibus naar de township gereden.
Aangekomen in Misisi, de naam van de township, werd het ons al gauw duidelijk dat we nog lang niet de ergste armoede van Afrika hadden gezien... die stond nu op ons te wachten. De hutjes en stenen huizen zijn op een vuilnisbelt gebouwd, of anders gezegd er ligt zoveel rotzooi dat de mensen op hun eigen vuilnisbelt wonen. Er zijn een aantal openbare toiletten en de meesten zijn kleine hokjes met een gat in de grond. Sommige zijn opgetrokken uit plastic zakken.
We hebben eerst een lagere school bezocht. De schapenhokken van mijn vader waren daar nog luxe villas bij. Een groep kinderen zat op houten bankjes in een donker hok waar het enige daglicht door de gaten in de dakbedekking kwam. Ze waren (of leken) nog erg jong. In totaal gaan er zo'n 100 kinderen naar deze school. De school is opgezet door de township zelf en krijgt geen of nauwelijks geld. Afentoe komt er wat geld, boeken, krijtjes, schriften en posters binnen van een toerist die via Benson de school heeft bezocht.
De kinderen zijn voornamelijk weeskinderen en ook hier zijn malaria en aids de grootste boosdoenders. Als je dit ziet dan ga spontaan denken waar is mijn bankpas. Van alle scholen die we gezien hebben, was dit toch echt wel het ergst. Maar goed waar moet je beginnen? Bij het dak, dat straks met meer regen in kan storten, bij de schriften, bij de pennen? Het lijkt bijna onbegonnen werk. Ondertussen kijken de leerlingen je vriendelijk aan en scanderen al staande prachtige volzinnen zoals: good morning Sir. How are you Sir?
Aan de wand hangen posters in het Engels die gebruik worden om kinderen Engels te leren, boeken zijn er niet en ook geen tafels om aan te zitten.
Na de school zijn we door het gebied gelopen. Het stinkt er en nu vooral met de regen is het een broedplaats voor ziektes... als of ze al niet genoeg misere hebben.
Op de vraag wat de politiek en met name de lokale politiek er aan doet, is het antwoord simpel: niets!
Een gezin bezocht waar de dochter en haar man overleden zijn aan aids. De grootouders ontfermen zich over de zesjarige kleinzoon. De jongen heeft kans om in januari naar een school te gaan dat betaald wordt door de overheid. Maar dan moet hij wel een paar schoenen hebben, drie schriften, een paar pennen en vooral een schooluniform. Benson toverde alles, behalve het uniform uit een schooltas/rugzak. Hij vertelde dat een dame uit het Westen, na een toer met hem, acht kinderen sponsert. Voor het bedrag van zo'n 150 usd kunnen dus die acht naar school. Maar ja wat zijn acht op een groep van duizend? Is het een druppel op een gloeidende plaat of zijn het toch lichtjes aan een donkere hemel?
Na dit bezoek zijn we via de lokale markt in de township richting de spoorlijn gelopen en met een taxi naar het parlement gereden.
Het was een grote overgang van de township naar het parlement. Het gebouw is in 1967 geopend door president Kaunda. Het parlement heeft 158 leden. Honderdenvijftig worden gekozen door de bevolking en acht worden aangewezen door de president, zonder democratische controle. Het systeem is eigenlijk een soort van kopie van het Engelse Lagerhuis. De rondleiding was erg indrukwekkend maar helaas was gisteren de laatste zitting en moesten we het doen zonder debat. Ook hier wordt driftig gesproken over een nieuwe grondwet met minder macht voor de president en meer macht voor het parlement.
Op de terugweg langs een grote shoppingcentre gelopen en wat gegeten in een hamburgertent. Drie 'happy meals' voor de prijs van 30 Usd. Daar hadden we ook weer een kind voor kunnen helpen. Benson maakte zich wat kwaad over het feit dat een groep van zo'n 20 Aidsactivisten daar ook aten en niet in de township zodat die mensen daar ook wat verdienen.

Township family

Township family
Originally uploaded by CharlesFred.

Today we visited a township here in Lusaka, as well as Parliament House with anm interesting young man named Benson. More later.

Tomorrow we go to Livingstone.

Leaving South Luangwa in a hurry

Fred watching the wildlife
Originally uploaded by CharlesFred.

We were due to leave South Luangwa today, after two game drives yesterday, but after we returned from our morning drive, we were told that the flight we thought we had been booked to go back to Lusaka on today, was full and thet we had NOT been booked on this flight. So decision time.... and so we decided to leave that afternoon, on a flight which was empty, and therefore miss our planned evening drive. A pity as two leopards had been seen mating the previous evening.

It was a very bumpy flight back through the rain to Lusaka, furst to Chipata and time to catch up on the local Zambian news.

Again, where Fred and Charles go, trouble follows and Zambia finds itself in the international news this week because of riots outside a church here in Lusaka, because of Satanic practices which have taken place there. The church has been closed down by the government. There was an editorial in the newspaper accusing many churches here in this 'Christian' country of being misued by people to get rich, turning their congregations into zombies and playing loud recorded music in the churches which is no better than the 'jive' music heard in the bars and clubs. What's new?

The other major discussion point is the rise and rise and rise of the kwacha which ahs gone up 40% this year, about half of which ibn the week we have been here. The cancellation of debt and the high price of copper as well as high interest rates have all coyntributed to this. Having been told for many years that prices have to go UP because the kwacha has fallen, many people are asking why now the kwacha has risen so specatcularly that prices are not falling.... interesting!!!

Traditional dancing in Kawaza

Traditional dancers
Originally uploaded by CharlesFred.

After the school, we went to visit a clinic, a cotton seed merchant and then the traditional healer. As I mentioned in an earlier blog, this lady summoned up the Holy Spirit to help her help me and directed her to these two places in the Bible. She was right about a problem which I have with my jaw (listen to me chew for proof) but I wasn't so sure about a so-called problem with my stomach. At the end she said I should visit my doctor back home.... but only after we went to visit her pharmacy, full of wood and sticks for all sorts of ills, including, of course, impotence. Seems like a lot of African men need a lot of help to satisfy their women!!!!

Anyway, after this it was time for traditional lunch and traditional dancing. All very beautiful and like most African dance very erotic and seductive when done well. And, as usual, we both loooked very wooden when we were invited to join in.

The day was great fun, more FUN, dare I say it than glimpsing the odd animal scampering here or there and I hope we made a good impression on the locals. Constantine, Joseph and Yotam were all good hosts as well as the various other people we met from the villages.

Our trip to Kawaza Village

Charles with Raphael
Originally uploaded by CharlesFred.

Kawaza Village, is in fact more of a collection of villages falling ionto one fiefdom, under a chief of chiefs (there are six chiefdoms). It lies a little bit further away from South Luangwa Park than Mfuwe and some locals have fgormed a co-operative to open up the village to tourism in a responsible and mutually beneficial way. The tourists are treated to glimpses of village life and viallegrs benefit by talking to tourists and using the money raised for community projects.

We were taken there by Joseph and Yotam from the Flatdogs camp and we were taken first to the local school. You cannot believe what sort of welcome we were given by the kids of Class 1A, as they all stood up and greeted us in English and sang songs, recited poems and told us about their school. It was an incredible experience and unbelievable how self-assured the young children were.

It was pretty well much the same in Class 8A, although the children here were much older and very mature for their age. We sat down with small groups of them as they interrogated us about our ages (I was nine days younger than the headmaster), where we were from, what we did, what we thought about Zambia and so on, whilst we found out that they wanted to become pilots, tourist guides, accountants even!!! Again,we were treated to songs and poems and small speeches about development, overpopulation, HIV/AIDS and so on.

Everywhere in the school were HIV/AIDS related posters, many asking childrenm to resist peer pressure and not have sex, Virgin Power adn Virgin Pride and so on.

The motto of the school was Education - The Key to Success. At this school, with many foreign benefactors seemed to be doing very well. A couple of disturbing issues though... 20% of the children were orphans and the ratio of girls to boys fell dramatically in the upper classes was much lower as girls woukld drop out to help in the home (maybe on the death of the mother) or would get married (sometimes as young as 13). Gender equality is a big issue here in Zambia by all accounts.

First glimpse!

Lady!
Originally uploaded by CharlesFred.

... which we saw on the riverbank

Spectacular sky

Spectacular sky
Originally uploaded by CharlesFred.

On the night drive..... looking for lions.

Happiness

Happiness
Originally uploaded by CharlesFred.

Watching the traditional dancing in Kawaza.

Hello!

Hello!
Originally uploaded by CharlesFred.

Traditional healer

Traditional healer
Originally uploaded by CharlesFred.

She got in touch with the Holy Spirit and he told her to go to Paul's Letter to the Ephesians Chapters 4 and 5, as well as Matthew 15-19, through which she could tell that I have a problem with my jaws!

Fred enjoying a traditional dance

Fred enjoying a traditional dance
Originally uploaded by CharlesFred.

Can it really be so?

Giraffes at night

Giraffes at night
Originally uploaded by CharlesFred.

Using Sony nightshot.... not bad, eh?

'Leuk en leerzaam'

Tijdens ons bezoek aan het nationale park lazen we op het infobord van Flatdogs dat men een bezoek kon brengen aan het dorp Kawaza.
In het dorp hebben een aantal mensen de koppen bijelkaar gestoken en zich afgevraagd hoe ze een project kunnen opstarten waarin toerisme en behoud van eigen cultuur en identiteit samen kunnen gaan.
Het 'Kawaza-project' bestaat uit een bezoek aan de lokale school, de kliniek, een traditionele genezeres, een ontmoeting met lokale leiders, een traditionele maaltijd en een dansvoorstelling.
Onder begeleiding van Joseph, onze 'gamedriver' en zijn maatje Jotham (werkt in de keuken van Flatdogs, zijn we 's morgens naar het dorp gereden. Allereerst hebben we de school bezocht. De 'basic school' heeft een systeem waarbij de leerlingen in principe van de eerste tot de negende klas kunnen doorlopen. Na de zesde gaat het over in een soort van middelbare school. Het hoofd Richard was erg druk met de verkiezingen voor volgend jaar omdat zijn school gebruikt wordt als inschrijflokaal en als stemlokaal. Het waarnemend hoofd, Maxwell gaf een uitleg en een rondleiding. De school heeft 541 leerlingen. Van dat aantal zijn ongeveer zo'n 100 weeskinderen. De meeste kinderen verliezen hun ouders aan Aids en aan malaria. Aidspreventie krijgt hier danook veel aandacht.
Maxwell vertelde ons dat zijn school een vijfjaren plan heeft als het gaat om de aanschaf van bepaalde dure producten. Zo willen ze bijvoorbeeld in 2007 twee nieuwe klaslokalen bouwen, in 2006 genoeg geld gespaard hebben voor een dienstfiets etc. op dit moment is de school te klein voor het aantal leerlingen en men werkt in shifts. Een groep heeft 's morgens les, een andere groep 's middags en er is nog een avond groep.
Wat ons opviel was dat er geen of weinig meiden in de hogere klassen zaten. Toen we vroegen hoe dat zat hoorden we dat een groot aantal meiden rond hun dertiende gaant trouwen en dus niet meer naar school gaat.
Naast Aidspreventie wordt er ook veel aandacht besteed aan 'gender issues' . Tal van posters die meiden oproepen om niet toe te geven aan de sexuele driften van de jongens en langer maagd te blijven. Daarnaast veel posters over gelijke kansen beginnen met gelijkwaardig onderwijs.
Eerst hebben we spelletjes gedaan met leerlingen uit groep 1. De spelletjes waren veelal liedjes die opriepen om je s' morgens te wassen en over de lichaamsdelen. Voorts liedjes die bedoeld waren om de stof van de vorige dag nog even op een rijtje te zetten. Leuk en leerzaam.
Later hebben we een uurtje met een groep leerlingen van rond de 15-16 zitten praten. Alles gaat in het Engels. Ze gaven een soort van presentatie en iedere individuele leerling(e) vertelde iets over een bepaald doel, bijvoorbeeld over de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.
Na de school hebben we het dorp bekeken. Het dorpshoofd is de 'chief' van zes dorpen. De meeste huizen hebben aparte toiletten in het kader van de hygiene. De 'culturele werker' van het dorp, Constantino legde uit hoe het dorp werkt en hoe de verhouding is met de toeristen etc. de school is gesticht door de Anglikaanse Kerk in 1932 maar ze zijn vanaf de jaren negentig bezig met het project. Men kan er overnachten en soms komen er mensen uit Europa die er bijvoorbeeld een paar weken helpen als onderwijsassistenten. Voor deze mensen zijn 5 prachtige hutten gebouwd met daarnaast nog een aantal douches en toiletten.
Na een rondleiding door het dorp zijn we naar een ander dorp gereden waar we een medische hulppost hebben bezocht. Men is op dit moment bezig om kinderen vitamine A toe te dienen. De administratie nam meer dan de helft van het gebouwtje in beslag. Alle patienten hebben een soort van schriftje... een archiefkast zou hier bijvoorbeeld een uitkomst zijn maar ja daar is geen geld voor.
Ziekenhuizen hebben geen geld voor eten en de patienten moeten danook via familie etc aan voedsel komen. De levensverwachting van de gemiddelde Zambiaan is 38 jaar.
Voorts een opslagruimte voor katoenteelt gezien. De beheerder legde ons uit dat de prijzen voor ruwe katoen enorm gedaald zijn (Amerikaanse subsidie voor katoenteelt in de zuidelijke staten en China die goedkoop produceert). Vorig jaar was het nog erg goed. Katoen is hier de enige 'cahscrop'. Hij vertelde hoe duur een baal zaadgoed is en hoeveel men kwijt is aan bestrijdingsmiddelen ... want er dan nog overblijft is niet veel.
Na al deze zaken werden we uitgenodigd voor de lunch. Het eten bestond uit kip met een soort van bladgroente wat leek op spinazie en aangevuld met een soort van meelpannenkoek. Dit spul wordt gemaakt van maismeel gemengd met tarwe en dan gekookt, het smaakte als een soort van polenta.
Na het eten richting de genezeres. Haar werk sbestond uit het oproepen van de geesten die haar uitlegden wat te doen. Ze droeg een soort van wit uniform/schort met rode kruizen. Charles die al een hele tijd last van een verkoudheid heeft, heeft zich laten behandelen. Het werkte als volgt. Ze begon met een gebed, toen werd er een gezang gezongen en ondertussen gaven de geesten een Bijbeltekst door. In het geval van Charles zelfs twee. Daarna werden de teksten voorgelezen en werden er vragen gesteld. Haar analyse was dat Charles iets met zijn maag had en dat hij last van zijn kaken had. Dat laatste klopt. Haar remedie was bij thuiskomst even naar de dokter gaan! Daarna haar toko nog even bekeken. toch wel mijn twijfels over de 'medicijnen' tegen soa's (wat boomschors en een takje).
Na dit alles hebben we nog een dansshow gehad. Traditionele dansen waar natuurlijk ook wij aan mee moesten doen.
Kortom een geslaagde dag. Veel gezien, veel geleerd en leuke mensen ontmoet die hard voor hun zaak knokken.

'Olifantje in het bos laat je moesje toch niet los'

Dit liedje hebben we van Vera geleerd. Het is geweldig om hier in het nationale park in Zambia dagelijks de olifanten voorbij zien te lopen. Rond een uur of vier 's middags trekken ze in groepjes de rivier over. Vervolgens lopen ze rond op het terrein van ons kamp: Flatdogs. Olifanten zijn eigenlijk een beetje rare beesten. Ze zijn erg leuk om te zien en vooral de drie weken jonge olfant die hard moest werken om zijn ouders bij te benen. ze staan grappig met hun grote oren te wapperen terwijl ze een boom staan op te eten.
Maar ze hebben ook hun vervelende kanten: ze vernielen namelijk tal van bomen en zijn een plaag voor de dorpelingen omdat ze alle mangos , planten en bomen kapot vreten. Een overpopulatie zoals in de jaren 1970 is dan ook fataal. De hoeveelheid bomen die vernield worden leidden tot woestijnvorming met alle gevolgen voor de andere dieren. De regering doet haar best om de populatie te controleren maar dat valt niet mee. Teveel olifanten kan weer leiden tot stroperij en dat is iets dat men met alle middelen bevecht.
Op dit moment zijn er zo'n 8.000 tot 10.000 olifanten die gemiddeld zo'n 150 tot 250 kg eten per dag nodig hebben.
Naast alle olifanten zijn de nijlpaarden de tweede grootste dieren rondom ons chalet. Overdag liggen ze met zijn honderden in het water maar 's avonds als het donker wordt, dan komen ze aan land om te grazen. Een volwassen nijlpaard eet zo'n 150 kg voedsel per dag. Opzich zijn ze niet gevaarlijk maar als ze in hachelijke posities komen, dan zijn ze dodelijk. Als het donker is moeten we altijd onder begeleiding van iemand naar de bar, restaurant etc. Niet alleen de nijlpaarden kunnen gevaarlijk ziojn maar er kunnen ook leeuwen, krokodillen en andere gevaarlijke dieren rondlopen.
In Flatdogs hebben ze strenge regels en die regels zijn er om ons maar zeker ook de dieren te beschermen. We zijn tenslotte als het ware bij de dieren tegast.
Tijdens onze vier dagen in flatdogs hebben we een aantal 'gamedrives' gedaan. Erg spectaculair. Ok we hebben geen mannetjes leeuw gezien maar wel leeuwinnen, zebra's, giraffen etc. Teveeel om op te noemen en zeker voor mij met mijn gebrekkige kennis van de dierenwereld.

Night game

The air was heavy again when we set out on the evening/night drive. Grey clouds hung around menacingly, flashes of thunder lit up the distant hills. No good light for wildlife photography, but great for land and sky-scapes.

Off we went across the bridge over the river, past the hippos, still wallowing in the cool water, about 30 side by side, next to the bank.

After seeing the first few elephants, getting ready to cross the river and descend on the local villages to steal their mango crops (one has never seen as many mango trees as there are here in Zambia and they are all full and loaded with the most delicious ripe mangoes at this very minute!), and seeing the first impalas leap out of the vehicles way, it was clear we were on a mission.... to spot a big cat or more....

Before we got to the highlight of the evening we had to pass what was almost desert, where elephants had eaten and destroyed vast areas of forest and turned it into a sandscape. There were 100,000 of them here in the 1960's and early 1970's until hunting and poaching reduced their numbers to the current 10,000, which would seem to be more than enough, looking at the environmental destruction taking place.

Anyway... it got progressively darker, the wind got up, the sun started sinking and throwing an orange glow across the sky, as we neared the river and saw the sand being blown about in the wind. There was a message of the walkie-talkie and a sudden change of direction and withing five minutes we were there at our quarry!

A lioness lying down on a grassy bank by the river, four more higher up the bank, under a large tree and another further on. Six in all. All lionesses (we never see male lions). Fantastic. We got in reasonably close and took a few snaps, including one of a giant yawn before it was time to make our leave and have a drink.

The remaining two hours were spent in darkness with a torchlight and we managed to see some genets, elephant shrews, many impala, two giraffes, some hares, a nightjar, some mice, a mongoose and some wandering hippos. Great!

Big game country

Giraffes as seen from Tazara Express
Originally uploaded by CharlesFred.

Heat hangs heavy over the Luangwa Valley.

The sun has burnt away the dark clouds of the morning and has broken though. the atmosphere is dense. Humid. And hot.

No wonder the animals go to sleep all day and our game drives are organised for the early morning and late afternoon. We went on our first one this morning, in the cool greyness, after a night of rain.

Yesterday evening we had seen a troupe of eight elephants come up to the river, have a long drink then cross over to very near where we were sitting with binoculars and camera. An amazing sight. Further, we had seen hippos wandering the grounds on our first evening, heard a hyena and seen amny many monkeys clambering around the trees.

We went out for four hours, from 6 to 10 and in that time we saw: hundreds of hippos in the river below the bridge, many impala, nuku (a type of antelope), bushbuck and waterbuck, a Thornicroft's giraffe, with baby, a Burchell's zebra (oh so handsome) with a baby, warthogs, with babies, a mongoose, squirrels, an elphant shrew, Nile crocodiles, a hyena with babies and monitor lizards, fighting.

Oh yes, and we saw many many groups of elephants, many with young babies. many aniumals give birth just before the ariny season, which is just starting now... so that the young will have plenty of food, and shelter from the predators.

There were many birds too including: a massive ground hornbill, a red-beaked hornbuill, woodland kingfishers, lilac breasted rollers, long tailed glossy starlings, an eagle owl (massive), a pale spotted owl (tiny), vultures scavenging off a dead buffalo, carmine bee-eaters, little bee-eater, fire finches, blue wax wings, egrets, herons, crested cranes, tropical bulbuls, a woodpecker and many mnay more.

This evening we go out again, in the hope that we might see a big cat... lions were spotted this morning... but not by us!

In the meantime, we will relax in our lovely chalet and may have a swim in the pool her at the Flatdogs Camp. Relaxed, eh?